headerfotos

Onder architectuur van Ir J. B. Van Loghem

Rosehaghe stamt uit Van Loghems kubistische periode. Nadat hij in 1909 zijn studie bouwkunde afrondt, krijgt hij in de eerste jaren van zijn carrière veel opdrachten voor grote villa's en utiliteitsbouw (zoals zijn beroemde transformatorhuisjes). Vanaf 1917 werkt hij veel aan sociale woningbouwprojecten, waarin hij zich laat inspireren door de tuinstadbeweging. Als overtuigd socialist – hij zou zelfs een tijd in Siberië doorbrengen – hoopt Van Loghem met wijken als Betondorp en Rosehaghe bij te dragen aan een verbetering van de leefomstandigheden van de minder bedeelden. Geen krappe etagewoningen, maar ruimte en groen! Ook arbeiders hebben recht op licht en lucht. Dat is goed terug te zien in Rosehaghe, net als Van Loghems voorliefde voor een strakke belijning.

Kenmerkend voor Rosehaghe is de geschakelde bouw, die een slingerbeweging geeft aan een huizenrij. Net als bij Tuinwijk is het wonen zo veel mogelijk op de tuin gericht. Bij sommige woningen is een uitbouw aan de voorkant, waardoor twee buurhuizen samen een intiem hofje krijgen. Door het grote raamoppervlak – leuk detail: sommige ramen zijn als het ware om de hoek heen gevouwen – zijn de woningen opvallend licht. Het interieur had in originele staat ook een paar kenmerkende Van Loghem-details, zoals gebeitste plafonds, ingebouwde houten kasten en zelfs ingebouwde meubels.