headerfotos

Geschiedenis Rosehaghe

In 1918, toen de woningnood zo groot was dat de overheid grote voorschotten aan woningbouwverenigingen gaf, ontstond het idee om op het terrein van voormalig landgoed Rosehaghe een woonwijk te bouwen. Op 6 augustus 1918 werd woningbouwvereniging Rosehaghe opgericht. Die trok de Haarlemse Ir Johannes Bernardus (Han) van Loghem als architect aan, wiens plannen voor Tuinwijk Zuid in het Haarlemmerhoutpark een maand daarvoor waren gepubliceerd. Eerst omvatte het plan twintig woningen, maar al snel bleek het mogelijk het hele terrein rond villa Rosehaghe voor woningbouw te gebruiken. Twaalf huizenblokken met 138 woningen, waaronder drie winkels. Aan de Hoofmanstraat werd ook een gemeenschapshuis opgericht, met een beheerderswoning erboven, beide een noviteit en geheel in lijn met het gedachtengoed van van Loghem. Het geheel lag aan twee doorgaande en twee dwarsstraten. In 1921 en 1922 werden de woningen opgeleverd en verhuurd voor ongeveer 8 gulden per week. De drie winkels werden na de oorlog omgebouwd tot woning. Door geldgebrek heeft de woningbouwvereniging, op last van de gemeente het verenigingsgebouw verkocht. Zo is dat belangrijke onderdeel van het complex 40 jaar eigendom geweest van een drukkerij en stonden de drukpersen in 'het Zaeltje'. Hierboven werd toen nog een bovenwoning gemaakt voor de beheerder van de gebouwen van de drukkerij. De kenmerkende bouwstijl van de gemeenschapsruimte ging verloren, evenals de hoge ramen. Begin jaren 90 is het verenigingdgebouw door de woningbouwvereniging teruggekocht voor net iets meer dan honderdtien duizend gulden. Een belangrijke aankoop voor het herstel van het complex. De extra bovenwoning is gebleven, zo zijn er nu twee.

Waardering

Niet iedereen was aanvankelijk te spreken over het ontwerp. Rosehaghe sprong er door zijn onconventionele vormgeving nogal uit in de verder wat saaie omgeving. Het feit dat verschillende keukens aan de straatzijde lagen, leverde zelfs bezwaren op van een gemeentelijke commissie. Leden van een Engelse architectuurvereniging vonden de platte daken en hoekvensters maar onconstructief en te modern. Bijna een eeuw later heeft Rosehaghe nog steeds een duidelijk eigen gezicht; maar dat is in deze tijd juist haar grote charme. Het vele groen, de aparte vormgeving en het verspringen van de woningen geven de buurt een intieme en bijzondere uitstraling.